Loading color scheme

Over familievetes en volle tribunes

Het was vroeg gisterenavond, toen we met D3 richting IJsselstein mochten voor gelukkig alweer een competitiewedstrijd. Dus wij gingen met volle magen, en net uit ons werk, op tijd richting Vives. We mochten pas om 18:40 de zaal in, omdat vanwege de maatregelen je pas 20 minuten voor aanvang van de wedstrijd aanwezig mocht zijn volgens de website van Vives. De wedstrijd zou wel om 19:00 beginnen, dus de inspeeltijd zou kort zijn. We waren ook al een beetje ingelicht over het feit dat de hal geen houten vloer meer had, maar toch was het een beetje en teleurstelling om het in het echt te zien.

Sinds dit seizoen speelt Cheryl bij ons, die hiervoor bij Vives heeft gespeeld. Handig, vooral voor de inside information. Wat het extra leuk maakte deze wedstrijd was de familievete: Cheryls dochter speelde bij de tegenstander! Er ontstond een spelletje over welk rugnummer nou precies de dochter was, maar gelukkig konden we ook gewoon nog even lekker inspelen en warm worden.

Floris zou ons deze wedstrijd komen coachen, omdat Marianne zelf moest spelen. Veerle, Loes en Anne waren afwezig, waardoor we voor het eerst een beetje creatief moesten worden met de opstelling. Gelukkig hebben we een aantal mensen die multi-inzetbaar zijn, en zo konden we de opstellingen prima rond krijgen.

We zagen tijdens het inspelen al dat de meiden tegenover ons over het algemeen langer waren en harder konden slaan. Maar, zoals Floris ons ook al tijdens de training had verteld, wij konden slimmer spelen. Door ‘op de mat’ te spelen (positie 1), scoorden we eigenlijk de hele wedstrijd best veel punten. Toch lieten we ook veel schieten, vooral door de harde services.
De eerste set was dan ook meteen de spannendste en konden we uiteindelijk winnen met 27-25.

Daarna werden we door een paar meiden best wel weggeserveerd. De setstanden zijn dan ook niet echt om over naar huis te schrijven… Maar toch was het best wel een leuke wedstrijd.
Of tenminste… totdat de tribunes vol begonnen te stromen. Het voelde bijna een beetje surrealistisch, omdat we het niet meer gewend zijn, maar alle teams die na ons moesten, leken op de tribunes plaats te nemen. De meesten keurig volgens afspraak met mondkapje en op 1,5 meter, maar wel veel en veel te vroeg. Waar wij ons zorgen maakten of we niet te vroeg bij de hal zouden zijn, leken deze teams te denken ‘goh, laten we maar éxtra vroeg vertrekken, dan zijn we er zeker 20 minuten van te voren’. Het was een beetje jammer dat we ons daar mee bezig moesten houden in plaats van met het volleyballen, want de concentratie werd wel echt wat minder.

Maar toch, ondanks dat en ondanks de 3-1, hebben we lekker kunnen spelen en weten we waar we maandag op kunnen trainen!  En die familievete... die pakken we bij de thuiswedstrijd weer op!

Laura

Komende activiteiten
  

:


Een paar woorden over een wedstrijd... een verslag is leuk voor zowel iedereen die erbij was, als degene die er niet bij kon zijn. Een paar tips: Houd het kort, vergeet de setstanden en beschrijf vooral wat leuk/opvallend/gek/... was!