Loading color scheme

De avond was lang

Vrijdagavond 7 februari 2020 - Na de klinkende overwinning in de vorige competitiewedstrijd (4-0 winst tegen Werkhoven) hebben we er weer zin in. Ondanks het grote aantal kwakkelaars -met kinkhoest, gekneusde duim, geopereerde duim, ingeschoten bil, of nog licht revaliderend- staan we met tien spelers en coach Marianne aan de start te trappelen. En behoorlijk lang te trappelen, want Dames 2 maakt er in de wedstrijd vóór ons een spannende strijd van. Een vijfsetter met veel setpunten. Als je graag wilt starten met je eigen wedstrijd, duurt dat heel lang :)

Tegenstander vandaag is Boni D7, de huidige nummer 1. Wij staan op ongeveer de 8e plaats en bij de vorige ontmoeting werd het 4-0 voor hen. We kunnen dus rustig zonder druk spelen, we hebben niets te verliezen.

Een half uur later dan gepland gaat de eerste bal serverend de lucht in. Binnen no time staan we 5 punten voor. Huh? Is dit de Boni die we eerder zijn tegengekomen? Of is er iets met ons gebeurd? Het loopt lekker, de pass komt goed en we scoren mooie punten. Marianne wordt helemaal enthousiast. En met vier reservespelers is het heel gezellig op de bank.

  

Het loopt dus lekker deze eerste set, maar ook Boni komt er beter in. In de stand draaien we een beetje om elkaar heen. De ene keer maken wij mooie punten, dan weer doet Boni het net iets beter. Het duurt heel lang voordat de eerste set een feit is, want telkens komen we weer gelijk. Heren 1 op het veld naast ons heeft inmiddels al twee sets achter de rug. Bij ons zijn de 25 punten al lang gepasseerd als Boni een noodgreep toepast en een servicekanon inzetten. Daar zijn we niet tegen bestand en de set eindigt in 31-33. Pffffff…

Verloren maar tevreden! We hebben ons van onze beste kant laten zien, én we hebben nog talenten op de bank. Die mogen de tweede set aan de bak. Leuk om te zien is dat het net zo goed blijft gaan als in de eerste set. We hebben een brede selectie, en de vele kwakkelaars vullen elkaar mooi aan. De tweede set is minstens zo spannend als de eerste set. We komen tot mooie aanvallen, mooie ingehouden slagjes, we blokken en redden… en onze zwakke plek zit in het middengat. Als we de 25 punten naderen is het weer super spannend. Deze keer trekken wij aan het langste eind! Het wordt 25-23.

Ondertussen wordt het steeds rustiger in de zaal. De heren naast ons ruimen de boel al op en de tribune herbergt nog een klein plukje mensen. Met weer een andere combinatie van spelers starten we de derde set. Het spel blijft aan beide kanten vrij stabiel. Net zoals het middengat. We worden enthousiast van ons eigen spel, ondanks dat we het in de derde set weer net niet redden. Eindstand 22-25.

De vierde set. De kleine wijzer van de klok is de 11 al gepasseerd. De vierde set winnen betekent een vijfde set, een latere eindtijd, een kleiner publiek, en misschien geen bitterballen meer bij Eddie’s… Maar een vijfde set winnen is wel kicken natuurlijk! We gaan er dus vol voor, in de bijna stille zaal. Het geluid dat er is, moeten we zelf maken. Daar waar wij ‘Hé Houten’ roepen, hebben de Dames aan de overkant het steeds over ‘bami’?! Het verlangen naar de bitterbal wordt steeds groter! In de vierde set volleyballen we een beetje achter de feiten aan. Voor we het weten is de wedstrijd ineens voorbij, Boni wint de set met 19-25 en is daarmee winnaar van de wedstrijd. Maar we hebben de nummer 1 goede tegenstand geboden! Op naar de bitterballen: eentje voor de gewonnen wedstrijd van vorige week en eentje voor het mooie spel van vanavond.

Heleen

Komende activiteiten
  
:


Een paar woorden over een wedstrijd... een verslag is leuk voor zowel iedereen die erbij was, als degene die er niet bij kon zijn. Een paar tips: Houd het kort, vergeet de setstanden en beschrijf vooral wat leuk/opvallend/gek/... was!