Loading color scheme

Oefenwedstrijd D3-D4

25 februari 2019 - Ik neem jullie eerst even mee terug naar vorig jaar einde seizoen. DR had een droom.. nee, een wens. Of nee, een plan.. Wij wilden competitie gaan spelen. Zijn we daar klaar voor? Geen idee. Om ons een heel klein beetje te kunnen meten, hebben wij aan het eind van de seizoen een oefenwedstrijd gespeeld tegen D3. Conclusie, zeker een maatje te groot voor ons, maar een echte flater sloegen we nou ook weer niet. Vonden wij… 😉

Lang verhaal kort, ons plan werd een feit en begin van dit seizoen ontstond D4. Voor wie ons een beetje gevolgd hebben, we hebben veel verloren, naarmate het seizoen vordert pakken we best wel regelmatig een punt, soms 2 en net voor de “winterstop” hebben we zelf een keer een wedstrijd gewonnen. Maar, vooral heel veel spelplezier, en, naar onze mening, veel geleerd.

In de voorjaarsvakantie waren onze trainers met een welverdiende vakantie, wat ons mooi de gelegenheid gaf voor een nieuwe oefenwedstrijd tegen D3. Jullie zullen begrijpen, fanatiek en ambitieus als we zijn, wij hadden een missie.. Winnen!! Of meer punten dan de vorige keer pakken? Of alleen geen foute serves? Of gewoon plezier? Hoe dan ook, over de manier waarop waren we het eens: eigen spelletje spelen en doen wat we kunnen. Onze coach klom voor de gelegenheid op de scheidsrechterbok (knap trouwens, al vonden wij het best spannend om te zien!!).

Vanaf het allereerste fluitsignaal was er niets dan stilte in de zaal.. Zo nu en dan klonk er een “oeh” of een “ahhh” van de bomvolle tribune. In de kantine werden de dartpijlen in zweterige handen vast gehouden, maar niet meer gegooid. De voor onze floorballende jongeren stonde zwetend in de deuropening van de kleedkamer. Op de andere velden werd ademloos toegekeken. Van spelen kwam niets meer terecht. Het enige geluid dat te horen was, was het fanatieke roepen van D4 en het omslaan van de bordjes. De stand kroop voorbij… helaas eindigt de eerste set in 25-16 voor  D3.

Ademloos staan de verslaggevers van het Groentje langs de kant. De tweede set is indien mogelijk nog spannender. D3 begint met een flinke voorsprong, maar langzaam kruipt D4 dichterbij. 23-23, 24-23, 24-24, 24-25 … en helaas maakt D3 het af. 24-26. De klok laat zien dat we geen volledige 3e set kunnen spelen. Nog nooit zijn wij zo gedreven geweest om snel te starten. De woorden van onze coach lijken in slow motion uitgesproken te worden, terwijl de klok een tandje harder tikt.

Toch snel aan die derde set beginnen. De tribune zit inmiddels zo vol dat er mensen op elkaars nek klimmen. De velden in de zaal staan helemaal vol met supporters. Overal waar je kijkt staan VC Houten aanhangers, geschminkt in de welbekende rood/zwart kleur, zingend tot het eerst fluitsignaal. Dan uiterste stilte in de zaal… Kan D4 nog een beetje terugkomen? De klok snelt vooruit, net als de punten.. En dan klinkt het eindsignaal.. Vol spanning kijkt iedereen naar het scorebord… Dat geeft uitsluitsel: 13-11 voor D4. Toch een beetje gelukt.

En als we terug kijken naar de missie, is er in ieder geval een behaald: wat was dit leuk!!

Oke, ik liet me even gaan…. Maar, dank D3!! Voor jullie misschien iets minder spannend dan hierboven beschreven, maar voor ons leek het er echt op. En aan het einde van het seizoen? Dan winnen we van jullie! 😊

Rachel

Komende activiteiten
  
:


Een paar woorden over een wedstrijd... een verslag is leuk voor zowel iedereen die erbij was, als degene die er niet bij kon zijn. Een paar tips: Houd het kort, vergeet de setstanden en beschrijf vooral wat leuk/opvallend/gek/... was!