Loading color scheme

Omgaan met schaarste

30 november 2018 - In deze tijd van reclame, cadeautjes, luxe lekkernijen en andere overdaad kampt Dames 3 juist met tekorten. Hoe gaat Dames 3 om met het onvermijdelijke beroep op flexibiliteit? In dit verslag een kijkje achter de schermen van het team.

De cursus 'omgaan met teleurstellingen' begon al vrij vroeg in het seizoen, toen Marleen uit blessureleed verstek moest laten gaan. Inmiddels is ze onder behandeling van een aan het team gerelateerd familielid en ziet het ernaar uit dat ze vanaf het nieuwe jaar weer wedstrijden kan spelen. Fijn! Om Karin niet in haar eentje op het midden te laten draven, schoolt Wilma zich dapper om van buiten naar midden. Tot algemene tevredenheid, al ziet ze zichzelf toch liever op buiten. Wellicht nam ze daarom Hanneke mee naar de training? Inmiddels traint Hanneke enthousiast mee en heeft Dames 3 in haar een fanatieke en lange middenspeelster gevonden! En daarmee komt het aantal speelsters weer op acceptabel niveau en kan er ook eens eentje ziek zijn of naar het theater gaan.

Flexibiliteit, daar worden we steeds beter in. Na een paar flinke dipwedstrijden is het met de sfeer en de energie de goede kant op gegaan. Maar helaas...  toen verdraaide Jeanet niet voor de eerste keer haar knie, einde volleybal... Tegenvaller ook voor ons. Bij de meeste wedstrijden zijn we maar met 6. Heel blij zijn we dan ook met Dames 4, die regelmatig iemand aan ons wil uitlenen. Sla onze wedstrijdverslagen er maar op na!

Vrijdag was het anders, in Geldermalsen. Met Dames 4 spelend op dezelfde tijd en thuis, was er niets te leen. Wilma had andere verplichtingen, Marleen nog niet actief. Baukje voor een cursus naar Maastricht, maar gelukkig op tijd aanwezig ondanks de flinke trippel vanaf het station. We waren met 6; of eigenlijk met 5½, omdat Heleen de griep nog in de spieren had. Marianne moest het dus doen met deze 5½. Flexibiliteit gevraagd en creativiteit op de posities: Annet spelverdeler, Heleen op de dia en Baukje op buiten. Loes, Karin en Hanneke op hun vertrouwde posities.

De aanwijzing deze keer: Geef elkaar ruimte (hoge ballen) en spaar energie... En dat deden we. En binnen no time stonden we met 8-2 voor. Maar de voorsprong duurde maar even. De tegenstanders kwamen in hun spel. En als het even niet liep, kwamen de routiniers erin voor de jonkies: met harde aanvallen en vooral een stevige service... We verloren de set met 25-21. En de tweede set ook. De derde set ging iets sneller, 25-15, en was de laatste set voor Heleen.

Dus... de vierde set stonden er 5 speelsters van VC Houten in het veld. Flexibiliteit ten top op de posities, met als bijkomend voordeel dat de scheids ook niet meer goed wist wie voor en achter was. Er ontstond een soort vrijheid in het veld, waarbij iedereen zich verantwoordelijk voelde om voor de bal te zorgen. Er waren mooie rally's, knap geredde ballen en op de een of andere manier stond de spelverdeler steeds mooi voor bij het net ;) Een knappe set die opnieuw eindigde in 25-21!

We verloren met 4-0 en stapten behoorlijk tevreden het veld af. Terug naar de kleedkamer die voor ons gemaakt leek te zijn.

 

 

Komende activiteiten
  
:


Een paar woorden over een wedstrijd... een verslag is leuk voor zowel iedereen die erbij was, als degene die er niet bij kon zijn. Een paar tips: Houd het kort, vergeet de setstanden en beschrijf vooral wat leuk/opvallend/gek/... was!