Zaterdagochtend even na 10 uur vertrokken we met negen mixers richting Kamerik. Trudie meldde zich vrijdag nog af wegens ziekte. Beterschap Trudie!

Aangekomen in Kamerik moesten we de eerste wedstrijd scheidsen en tellen. En koud dat het was in die zaal! Handschoenen mutsen en sjaals hadden niet misstaan. Maar als echten Hollandse bikkels deden we wat er van ons werd verwacht. Het was trouwens een leuke wedstrijd, dus vermaakten we ons ook wel. De rest van het team begon ruim voor aanvang van onze eerste wedstrijd tegen de nummer vijf van de ranglijst met warmlopen. Heerlijk om die gedrevenheid te zien om een goed resultaat neer te zetten.

De eerste wedstrijd
Toen de eerste set. Slow starters zijn we nog steeds, dus die eerste set was er weer een met veel gerommel en flink wat persoonlijke fouten. Dus die set ging verloren. Maar in de loop van de set werd er wel steeds beter gespeeld dus de tweede set gingen we voortvarend van start. Met mooie diepe en ook gevarieerde services ontregelden we het spel van de tegenstander, en met gelegenheidsmidden Marc, vaste midden Michel en de vaste buitenaanvalsters Dominique en Marleen die van prima setups werden voorzien door Ad en Anke werden zelf mooie punten gescoord. Die set was voor ons en daarmee de eerste 2 punten op zak.

De tweede wedstrijd
De tweede wedstrijd moesten we tegen de nummer 8. En we stonden nu op scherp. Met Petra voor Marleen op buiten, Victor (met een C) voor Marc op het midden en Fred voor Ad als spelverdeler was wederom een goede service de basis van onze kracht. Voeg daar de bekeken ballen van Anke aan toe, Victor die overal opdook waar niemand anders in het veld stond (grapje?) en het steeds beter knijpen tijdens het verdedigen en je raadt het resultaat waarschijnlijk al. Weer 4 punten in de pocket.Keurig op schema voor onze doelstelling.Weten jullie die nog? Gemiddeld 8 punten per toernooi om handhaving in de C-poule te bewerkstelligen.

Nummer drie
De derde wedstrijd was tegen Utrecht 4 die 1 plaats en 1 punt onder ons stonden. En ze waren maar met z'n vijven. Maar wel met een paar hele sterke spelers in dat team en met lengte. We probeerden van alles, maar we speelden toch wat rommelig ook al waren er nog best mooie rally's die we in ons voordeel konden afsluiten. We konden het gat niet vinden van die ontbrekende zesde speelster. Het resultaat was dat alle punten naar Utrecht gingen.

De laatste match
Dan de laatste wedstrijd tegen de nummer 14. Michel en Marleen hadden verzocht om die wedstrijd als reserve te mogen dienen, omdat ze die middag nog andere verplichtingen hadden en gingen dus op huis aan. Blijkbaar had dat enig effect op de rust in het team, want al gauw keken we tegen een achterstand aan. Maar we zaten niet bij de pakken neer en zetten de achtervolging in. Helaas, de tegenstander was geslepen genoeg om het ons zo moeilijk te maken dat we na 12 minuten toch nog een paar punten te kort kwamen. Dan de tweede set. Met weer een zwak beging stonden we al gauw weer een punt of vijf achter. En weer werd de achtervolging ingezet. En met een aantal uitstekende servicebeurten werd de stand gelijkgetrokken en was het erop en erover. Eventjes werd het nog spannend en kwam de tegenstander weer langszij. Maar nogmaals een goede servicebeurt zorgde weer voor een gaatje en dat gaatje wisten we te consolideren. Toch weer een set gewonnen en zoals gehoopt een mooie 8 punten gingen mee naar Houten.

Toen we naderhand de resultaten van de andere teams zagen, bleek dat er weinig teams ongeslagen waren gebleven. Die C-poule is blijkbaar een poule waarin iedereen van iedereen kan winnen. Dus dat biedt zeker perspectief en vertrouwen voor de toernooien in het nieuwe jaar. 

Op zaterdag 14 januari 2012 mogen we weer naar Kamerik. Hopelijk is de zaal dan wat beter verwarmd en vriest het buiten niet dat het kraakt. Alhoewel dat voor ons stoere Hollandse jongens en meiden eigenlijk niet uitmaakt.

Groeten van het Mix-1 team.