Het moest nu eindelijk weer eens gaan gebeuren. Met slechts 15 punten onderaan staan moesten er nu toch wel eens punten binnen komen willen we degradatie voorkomen. Met nog 2 toernooien  te gaan wordt het spannend. Ondanks dat er in de voorgaande wedstrijden niet slecht werd gespeeld kwamen we elke keer enkele puntjes te kort om de set te winnen waardoor we met niet veel punten thuis kwamen. Toch zoals altijd vertrokken we vol goede moed naar Kamrik met als doel : Winnen.

Met aanvulling van Gerard en Lex ging ons dat helemaal niet slecht af. Hadden we met zijn allen toch nu echt wat van de trainingen geleerd? Was het de opstelling , met iedereen op zijn eigen vertrouwde positie die rust in het team bracht? Het zal allemaal hebben bijgedragen. De wil was er gewoon, de bal ging goed rond, er werd goed gecoached, lekker verdedigd en fijn geslagen. We hadden het vertrouwen om achterstand weg te werken.

In de eerste twee wedstrijden met Gerard op buiten en aanstormend spelverdeler Jorinde werden alle sets gewonnen. In de derde wedstrijd moest harder voor de punten worden gestreden. Lex ging op buiten spelen en Peter werd onze tweede spelverdeler. Complimenten voor Martin, de bikkel, hij had vrijdagavond nog bij de competitie ingevallen en nu alweer 4 wedstrijden in het veld. De eerste set werd door ons gewonnen, maar de tweede set gingen we glansloos ten onder.

Ook in de vierde wedstrijd moesten we de punten delen. Waar de eerste set werd gewonnen kwamen we de tweede net wat te kort. Als dan de tegenstander goed speelt is dit te accepteren. Kortom wederom leuk gespeeld, veel punten – 12 – en tevreden geluiden in de kantine. Er is nog hoop, om ook volgend jaar weer in deze poule te kunnen spelen. Het duurt nog even en we kunnen nog volop trainen. Want pas op 21 april zullen we het weten.

Jenko