Na ons lange winterreces was het fijn om naast de plezierige trainingen van Marijke weer voor de punten te kunnen spelen. Ditmaal tegen de huidige nummer 5 (Servylo D2), heeeeele­maal in Gouda.
De eerste set ging tot de 23 heel goed. Echt een 3e-klasse team waardig! Volleybal zoals het bedoeld is met een correcte pass, lekkere set-up en een goede aanval, inclusief de 3-meter. Maar ineens viel dat weg en kwam de tegenstander dichter, en dichter, en dichter, en dichterbij. Door de forse voorsprong konden we de set wel binnenhalen met 19-25.

Omdat de eerste set zo goed was begonnen, liet Gerard het team staan. De rollen waren echter om onduidelijke redenen totaal omgedraaid. Wij liepen achter de feiten aan; waren niet scherp genoeg, kwamen zelf niet aan ons spel toe en de tegenstander had alles terug. Ik geef je het dan te doen om te coachen! Ook het spiegelen bood geen oplossing, maar bracht even wat onrust. Met 25-12 werd het een walk-over.

De derde set werd met een paar frisse speelsters en een uitstekende invalbeurt van Els aan het eind van deze set weer een prooi voor ons met 20-25. Deze set werd door een andere scheidsrechter gefloten (had eerst zelf gespeeld). Ik weet niet waar het aan lag....... bril vergeten dan wel niet tot 3 kunnen tellen...... De netballen/4x spelen waren veelal in ons voordeel, dus ons hoor je niet klagen!

De vierde set was een soort herhaling van de tweede set met veel persoonlijke fouten en werd een overloper met als eindscore: 25-14. Op naar de vijfde set en de 2-3 winst.

We begonnen niet goed en liepen een fikse achterstand op. Door o.a. goed te serveren (wat de gehele wedstrijd al het geval was met veel directe en indirecte punten) kwamen we weer bij en gingen we zelfs over Servylo heen. Totdat daar het matchpoint op 12-14 was, waarbij Marianne mocht serveren. Ze heeft de laatste weken met Marijke hard getraind aan een vastere serve. Nou het heeft gewerkt. Met een goede serve en vervolgens een uitgeslagen bal van Servylo werd het 12-15 en gingen we met 3 punten naar huis.

In de kantine konden we nog net de einduitslag van The Voice meekrijgen (gefeliciteerd Iris) en vertrokken we na middernacht richting Houten. Met een file op de A12 waren we net na 1.00u thuis.

We staan nog steeds 1e in de poule, maar de hete adem van Go'97 is goed voelbaar.