Zaterdag 10 december, om 11.45 verzamelen om naar Haastrecht te gaan. Haastrecht, waar ligt dat ergens? Eerst maar eens opgezocht, pfff wat een eind weg, ergens onder Gouda. Die meiden hebben wel pech hoor, moeten bijna elke uitwedstrijd zo’n eind rijden. Gelukkig maar dat er tegenwoordig TomToms, MiepMieps of hoe die dingen dan ook heten zijn. Alhoewel onze Els haar TomTom regelmatig negeerde zijn we er toch heelhuids gekomen.

Een knusse hal met 2 velden. Gelukkig heeft de scheidsrechter eerst nog even uitgelegd welke lijnen we moesten hebben.

Dan de wedstrijd. Nu ik dit stukje schrijf is het alweer 5 dagen na de wedstrijd, en aangezien ik pas weer een jaartje ouder ben geworden gebruik ik dat maar als excuus voor het feit dat ik er al veel van vergeten ben. We moesten als koploper tegen een middenmoter, maar dat laatste zou je echt niet zeggen. Een leuke ploeg met jonge meiden die na de eerste set (die wij gewonnen hadden) onze zwakke plek goed wisten te vinden. Verder waren ze goed in de verdediging: we moesten 5x slaan om een keer te scoren. Kortom, set nummer 2 en 3 werden door ons verloren. Gelukkig wonnen we 4^e set weer (maar net, maar ook dat is genoeg). Onze eerste 5 setter van dit seizoen was een feit. Helaas lukte het niet op die te winnen. Met 3-2 verloren dus. Dat was weer even wennen voor ons, want verliezen hadden we na onze eerste wedstrijd niet meer gedaan. We hebben niet slecht gespeeld, maar misten de “flow” (met Cyrina mee shoppen in Milaan?). Gelukkig betekent verliezen bij ons niet dat de sfeer er onder lijdt.

Na een prima douche werd er in het mooie Grand Café nog voor mij gezongen en werd ik verwend met een paar flesjes wijn en mooie wijnglazen. (Die zijn inmiddels ingewijd.) Ook de borrelhapjes smaakten prima na onze inspanning.

Tja, toen weer op weg naar Houten. Wederom werd de TomTom af en toe genegeerd, nam Els (en Zerline die achter haar aan reed) een rotonde op een niet na te vertellen wijze, maar we zijn weer in Houten aangekomen.

Afgelopen maandag heeft coach Gerard een tijd met trainer Marijke staan smoezen, dus voor ons denk ik geen kerstvakantie maar straftraining de komende tijd. Ben benieuwd of dat effect heeft. We hoeven pas op 20 januari weer aan de bak, dus hebben nog wat tijd om aan onze zwakke plek te werken.

Namens dames 1, allemaal fijne feestdagen.

Yvonne